طبق نقل بسيارى از مورّخين امام حسين ( ع ) ، بيست و پنج بار پياده به حجّ مشرّف شد . « 1 » مناجات‌ها و ادعيه متعدّدى كه از آن حضرت ( ع ) نقل شده است نيز بيانگر عبوديت و اخلاص فوق‌العاده‌اش نسبت به پروردگار عالم مىباشد . اساساً قيام امام حسين ( ع ) براى حيات بخشيدن به فرائض و واجبات الهى و عبوديت خداى متعال بود . به همين جهت حضرت ( ع ) شب عاشورا از دشمن مهلت خواست تا به عبادت بپردازد . « عبدالله بن عاصم » از ضحّاك بن عبدالله مشرقى نقل مىكند كه حسين ( ع ) و يارانش تمام شب را به نماز و استغفار و دعا و زارى به درگاه حق گذراندند . « 2 » همچنين نماز ظهر عاشوراى امام حسين ( ع ) جلوه ديگرى از عبوديت و عشق آن حضرت ( ع ) به عبادت و بندگى خداى متعال است . به دليل همين جلوه‌هاى اخلاص و بندگى امام حسين ( ع ) است كه در زيارتش مىگوييم : اشْهَدُ انَّكَ قَدْ اقَمْتَ الصَّلاةَ وَ اتَيْتَ الزَّكاةَ وَ امَرْتَ بِالْمَعْروفِ و نَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ تَلَوْتَ الْكِتابَ حَقَّ تِلاوَتِهِ وَ جاهَدْتَ فِى اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ . « 3 » « ابن زبير » گفت : سوگند به خدا كشتند كسى را كه شب‌زنده‌دارى او طولانى و روزه‌اش بسيار بود . « 4 » ثبات شخصيّت از جلوه‌هاى ديگر ايمان و اعتقاد راسخ حسين بن على ( ع ) ، ثبات شخصيت اوست . از آنجا كه امام ( ع ) داراى عقايد محكم و استوار بود و كارهايش براساس حق‌پرستى و اصلاح‌طلبى انجام مىگرفت ، مشكلات روزگار ، تطميع و تهديد در او بى اثر بود . و لذا از

--> ( 1 ) - الاستيعاب ، ابن عبدالبرّ ، ج 1 ، ص 382 ؛ ترجمة الامام الحسين ، ابن عساكر ، ج 1 ، ص 215 . ( 2 ) - قيام جاويد ، ص 77 . ( 3 ) - مفاتيح الجنان ، زيارت امام حسين ( ع ) در شب‌هاى قدر . گواهى مىدهم كه تو نماز را اقامه كردى و زكات را پرداخت نمودى و به معروف امر كردى و از منكر نهى فرمودى ؛ و قرآن را چنان كه شايسته بود تلاوت نموده و در راه خدا چنان كه شايسته بود كوشش كردى . ( 4 ) - حياة الامام الحسين ( ع ) ، باقر شريف القرشى ، ج 1 ، ص 133 .